| تبليغات | X |
|
... یه لبخند زمستونی ... |
||
برداشت این ترانه ها با ذکر نام ترانه سرا بلا مانع است اما استفاده از آنها بدون اطلاع ترانه سرا پیگرد قانونی دارد.
DaiLy
DESIGNER
M0zHGaN |
ساده لباس بپوش، ساده راه برو اما در برخورد با دیگران ساده نباش زیرا سادگی ات را نشانه میگیرند برای درهم شکستن غرورت
حسین پناهی بزرگ سلام به همه ی دوستای گلم میدونم یه کم دارم بد قولی میکنم و قول ۱ ترانه بهتون دادم سر حرفم هستم اما این چند روز ۱ سری اتفاقا افتاد که دوست دارم تو شادیه من دعوت باشید اینکه تو جشنواره ی شعر هگمتانه که بخش ترانه ی اون توسط جناب اقای اهورا ایمان داوری شد ترانه های من رتبه ی اول رو گرفت . (با اینکه شاید بعضی ها ازین موضوع خوشحال نشدن
 ! )و در بخش های دیگه هم دوستان دیگه ی همشهری که براشون آرزوی موفقیت روزافزون دارم . و از همین جا به تک تکشون تبریک میگم . سلام به همه ی دوستای گلم به زوووووووووودی با یه ترانه به روز میشم
آغوش تو زمستان ست...
سررررددددددددد اما دوست داشتنی....
من دختر همان مادرم ... ولی.....
شاید همه چیز تقصیر سیب هایی ست که دیگر مرا وسوسه نمیکند....
بهشت روی دست خدا باد کرده حتی چوب حراج هم کار گر نیست! انوقت مادرم را مواخذه میکنید..............! ن ن ن نمی دونم...! بعضی وقتا بعضی چیزا باعث میشه که آدم از تموم ادما بدش میاد .حتی خودش. دیروز دلم میخواست برم تو تموم کوچه های شهر داااااااااد بزنم. تا همه خیلی چیزا رو بدونن .مثه اون وقتا که دبستانی بودم که اگه اگه یه چیزی میدونستم که بقیه نمیدووننن با ذوق می پریدم بالا و انگشت اشاره مو میگرفتم بالا و میگفتم :خانوم اجازه ما بگیییییییییییییییییییییییییییییییییم؟!
اما نه الان دیگه نباید بگی هیچی نباید بگی تازه باید سعی کنی دیگه هیچ وقت ندونی و نفهمی! اون چیزاییم که میدونی باید کم کم فراموش کنی. ولی واقعا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چرا بعضی وقتا وقتی یه چیز خییییییییییییییییییییییییلییییییییییی مهم رو میدونی نمیتونی به کسی بگی؟ یه چیزی همش جلو تو میگیره انگار نباید بگی. امروز دلم میخواد تو چشمای خیلیا زل بزنم ببینم بعد این همه مدت چی میبینم.......... آیا هنوز هم با چشای میشی گرگم به هواا بازی میکنن؟ . چرا چشمای من همیشه بیگناه بود؟ انقد نگو بشین حرفای نگفتنی ت رو بنویس بعد پاره ش کن بنداز دور .نمیییییییییییییشه بعضی وقتا اگه آسمون هم کاغذ باطله ت بشه بازم ن ن نمی نویسی دلت ن ن ن نمی خواد بنویسی.ن ن ن نه ن ن نوشتن آرومت میکنه ن ن نه سکوت فقط دلت میخواد بری بشینی کنار پنجره ی اتاقت و فقط به نباریدن برف هایی که قرار بود بیان نگا کنی!مگه میشه تو شبی که هیچ وقت برفی بودن رو تجربه نکرده ُآرامش گرفت؟نهههههههه هیچی آرومت نمیکنه حتی حرف زدن با ک ک ک کسی که شاید همیشه ف ف ف فقط ت ت ت تو ت ت تنهاییات رو به روی خودت میشونیش و باهاش حرف میزنی و مواظبی که کسی تو اتاق ن ن نیاد. هییییییییییییییییییییییییییس بذار گوش کنم............................. یکی داره میاد دیگه نمی تونم حرف بزنم....... به یه سخن از برتراند راسل برخوردم چقد واقعا قشنگ نوشته.....
مشکل دنیا این است، که احمق ها کاملاً به خود یقین دارند،
نشسته اند ملخ های ِشک به برگ ِ یقینم
ببین چه زرد مرا می جوند_ سبز ترینم ببین چگونه مرا ابر کرد _ خاطره هایی_ که در یکایکشان می شد آفتاب ببینم شکستنی شده ام اعتراف می کنم اما ز جنس شیشه ی توام مزن به زمینم برای پر زدن از تو خوشا مرام عقابان کبوترانه چرا باید از تو دانه بچینم؟ نمیرسند به هم دست ِ اشتیاق تو و من که تو همیشه همانی... که من همیشه همینم....... (محمد علی بهمنی) فقط تویه مردی ولی من میخوام بهت مرد بودن رو ثابت کنم بهم زل بزن یا بگیر دستمو ببین من کیم تو نقاب یه زن بیا دیدنی های من رو ببین چقد پرسه هی دور دنیای من ؟ تو که آرزومو به هم ریختی تا ثابت کنی مردا مثل همن به یه چش میبینی زنا رو ولی چقد فرق داره یه زن با یه زن که من نقطه ضعفم این احساسمه با عشقت میشه هیپنوتیزمم کنی جهنم بشو اما عاشق بمون نه که زندگی مو جهنم کنی مثه جنگلی که میسوزه تو خواب تموم جهانت پر از دود بود تو چیزی نداشتی که از دس بدی ولی واسه من عاشقی زود بود تو راحت تونستی عذابم بدی ولی من نمی شد عذابت بدم تو دریا شدی رود پیدا کنی... ولی مثل مرداب من راکدم! دلم سنگساره ازت خسته شه باید نفرتامو تو داری کنم تو راحت بری و خیانت کنی بشینم به پات خونه داری کنم! تو رخت سپید اومدم پیش تو با رخت سپیدم یه روز راهیم تویه زن میخواستی واسه بردگی واسه توکه فرقی نداش من کیم..
توی سال نو یاد آوری خاطرات یه ترانه ی قدیمی مثه یه قهوه ی داغه تو زمستووون... آره ...تو...تو هنوزم همونی.... !!!
تو بی من؟! نمی شه... محاله بتونی هنوز عاشقی ... تو هنوزم همونی وجودت از اشکام ، هنوزم می لرزه دل تو به این عشق، هنوز زیر قرض ِ یه عمره که دنیات،به جام گرد ودوده نگو که گذشتن ... برات ساده بوده نه ،خاموش نمیشه، نکوبش به دیوار کمه ...اما عشقه،نه ته مونده سیگار! نه از من نخوا که ، پای تو نشینم تا پژمُردنت رو ، با چشمام ببینم نه کوهم نخوا که ، بذارم بریزی ... اگه سُسته سنگات ، تو بازم عزیزی نباشی می میرم ، نباشم....می تونی ؟ چشات خیسه خیسه....هنوزم همونی!
تو می دونستی تنهایی عذابم میده بدجوری عذابم میده می بینم تو از من اینهمه دوری!!!
دیگه هیچی سَر ِجاش نیس گُلا رو ساقه پوسیدن با رفتنت رو این خونه خاک مرده پاشیدن ببین نبودنت حتی روی تاریخ اثر کرده تو تقویمم تابستونه ولی خیلی هوا سرده ! چه احساس بدی دارم ... مثه تنهایی ترسیدن حتی ثا نیه هام انگار واسه رفتن تو تردیدن... مثه قابی رو دیوارم ،که عکسش داره می افته اگه جسمم هنوز اینجاس ... روحم با رفتنت رفته میدونی چَن زمستونُ من از دلتنگی تب کردم؟ خبرداری که روزامُ چه جوری جون به لب کردم؟ تا کمتر حس کنم تنهام ... تا کمتر شه نبود تو؟ خودم رو می زنم به خواب ... بگیرم باز دستاتو! این طرح لبهایی ست که نخندیده قاب شد و شاید هم زندگی دختری که با یک لبخند میراث ملی شناخته شد....! یا حراج یک عشق بزرگ وقتی دنیا الکی خوش زیاد دارد... ... حتی خود لوور هم می داند این میراث ملی نیشخندی بیش نیست! نه.... آسمان هر قدر هم تلاش کند این کوچه سفید بشو نیست...! حداقل تو.... رد پایت را نگه دار، برای روز مبادا روزی که حرف بزنی زمین زنده به گور میشود هنگامی که میش گرگ را درسته قورت میدهد و بعد آسمان روی تمام شهر سرپوش می گذارد... نه حالا وقتش نیست پشت این پرده ی توری کمین کن باید مچ آسمان را بگیری .... حقیقت را بر دهان برف ها بکوبی.... شاید رد پای تو تیر خلاص است... وقتی رفتن تنها چیزیست که دست آسمان را رو می کند...
بعد زمین را بلند کنیم و هورا هورا کشان بر عکس سر جایش بگذاریم تا در این شیب سر آسمان بهمن راه بیافتد.... آسمان خفه شود.... آسمان.... یه چیزایی توی چشمات نوشته که احساس منو درگیر کرده نمیذاره برم ... پاهامو بسته نگاهت روحَمو تسخیر کرده
نمی دونم چه رازی داره چشمات... مثه دریا برام آروم ُ پاکه ولی وقتی که گم می شم تو اخمت... مثه شبهای جنگل ترسناکه !
یه دنیایی روی پلک تو ساختم ... که روی آسمونم جا نمی شه ! به هم میریزی دنیام ُ با اخمت ... با خندت غصه هام پروانه می شه!
از اون روزی که دنیامو گرفتی همیشه با نگات تهدید می شم بهم بَر می خوره وُ میرم از تو ... ولی بازم به تو تبعید می شم !
یه بارَم تو نگا کن توی چشمام شاید این چیزا رو تو هَم ببینی ... اگه چشمام مثه چشمات قشنگ نیس پای قلبم که می تونی بشینی ....
بذار دنیامو تو دستات بسازم می خوام این خونه تاریخی شه از تو یه بار دستامو تو دستات نگه دار ... مگه چی میشه چی کم می شه از تو؟! از تواین تنگ بلوری ، چش تو چشماشون میدوزم شاید از نگام بخونن ، که تو آب دارم می سوزم سخته عمرت جای دریا توی یه شیشه حروم شه اگه بشکنیش رهاییت ... نرخ زندگیت تموم شه! من تو تنگ حسی رو دارم،که تو میدونی چه حسی توی ِ زجری...بی قراری...فک کنن داری میرقصی! با یه مشتی صدف و سنگ، اینجا دریا راه انداختن اما در اصل واسه ی ما گور ِ دسته جمعی ساختن! روزی یکیمون میمیره ، شاید فردا نوبت من... می دونم که آرزو هام، ته ِ این تنگ خفه میشن... چرا واسَشون مهم نیس؟اینکه چی میگم،چی میخوام تهِ آکواریمم ... یا ، تو یه اقیانوس آرام ... فکر اقیانوس و موجاش ، می دونم زنده به گوره پشت کوها دریا ساختن تا بگن چشم ما شوره اما من کم نمیارم ... آرزومو نمی بازم ... اگه حتی تو بیابون ... شده دریامو میسازم تنگ ُ بندازم یه دریا ، جلو چشمام ِ یه لحظه جون دادن رو دست موجا، گرونه...اما می ارزه من تو تنگ حسی رو دارم،که تو میدونی چه حسی که تو زجری...بی قراری... فک کنن داری میرقصی!
به من دیگه دروغ نگو، دورم ولی می فهمَمِت من تو رو خوب میشناسم ... صد بار اینو گفتم بهت تا تو بخوای شروع کنی من میرسم ختم ِ کلام همین الان گفتی اَلو .. . ناراحتی ازت جدام صدات مثه همیشه نیس ، امشب یه حالتی داره همش میگی خوبم ولی...صدات ته ِ ش کم میاره ستاره ریزه چشماتو تو خنده هات قایم نکن من نمی تونم ببینم ... حتی از پشت تلفن باز داری گریه می کنی ؟ بازم میگی نمیذارن؟! جون تو کاری می کنم که نتونن نه بیارن فقط تو مال من بمون ، عشق تو دنیای منه کی می گه هیچی ندارم ؟ دنیا تو دستای منه!
|
|